12
Okt
2017

zondag 15 oktober * Mt 22, 34-46 * het grote gebod

Het is een wat pinnig gesprek tussen Jezus en de farizeeërs. Ze hebben het over liefde maar beoefenen die nu juist niet in het gesprek. Het gaat over liefde maar eigenlijk gaat het om het eigen gelijk. Liefde is niet meer dan het onderwerp om dat te bereiken. Dit maakt het geheel tot een absurd gesprek. Wat voor boodschap valt hier aan te ontlenen behalve dat Jezus het vermogen heeft om zijn tegenstanders te doen verstommen? Jezus de winnaar van de debatten? Wel een beetje mager voor ons vandaag, toch? Ik zoek nog...
En dan te bedenken dat dat liefdegebod niet alleen maar een gebod is, maar een kostbare basisaanwijzing. Meer een antwoord op de vraag: hoe moeten/kunnen we leven? Erg jammer dat zulke kostbare vraagstukken misbruikt kunnen worden voor het behalen van eigen geljik...

7
Okt
2017

zondag 8 oktober * Lucas 14, 1-11 * zwijgende tegenstanders

Meestal is Lucas de evangelist die heel nauwkeurig weergeeft wat er gebeurt als Jezus handelingen verricht. Maar nu heeft hij maar één zin nodig voor de genezing op zich, maar heel veel woorden voor de woorden van Jezus. Hij wil dus nu onze aandacht richten op wat Jezus zegt, meer dan op wat hij doet. Daarbij is Jezus in dit gedeelte ook de enige die spreekt. Zijn tegenstanders, farizeeërs en schriftgeleerden, houden de lippen stijf op elkaar. Je krijgt de indruk van twee partijen, Jezus aan de ene kant en de farizeeën en schriftgeleerden aan de andere kant, die elkaar nauwlettend - en wantrouwend - in de gaten houden. Wel observeren maar niets zeggen - dat is meestal een kenmerk voor een verziekte sfeer. Er spelen dingen die niet genoemd worden maar wel invloed hebben. De motieven van de tegenstanders die Jezus door zijn vervelende commentaar blootlegt - zijn dat ook motieven die wij bij onszelf bespeuren?

23
Sep
2017

zondag 24 september * Mt 6,24-34 * niet teveel zorgen

Het onderscheidt ons mensen van de dieren: wij kunnen ons zorgen maken om wat komt. "Wat de toekomst brengen moge..." is een lied van een mens die voor wat komt vertrouwen in God wil uitdrukken, maar je voelt ook dat er reden is om zorgen te hebben, anders hoef je het zo niet te formuleren. Zorgen hebben hoort bij het mens-zijn, maar ze moeten niet alle macht over je krijgen. Zonde is dat, want zo zijn we, volgens de woorden van Jezus, niet bedoeld. Deze bekende verzen zijn, en dat is ook belangrijk, een uitleg bij een ander woord van Jezus: je kunt geen twee heren dienen, je kunt niet God dienen en de Mammon. Het lijkt er dus op dat het hebben van teveel zorgen te maken heeft met twee heren te willen dienen. Te veel zorgen hebben is dus niet iets wat je zonder je toedoen overkomt, maar zit vast aan een keuze...

16
Sep
2017

(start)zondag 17 september * Zacheüs * Lk 19, 1-10

"Proef de kerk" is het thema van de startzondag. Ook bij ons, maar dan wel anders. Het idee van de landelijke kerk heeft de buitenstaanders op het oog: ze komen proeven of de kerk iets voor hen is. We zagen dat niet zo zitten in het voorbereidingsgroepje. Maar we proeven zelf ook van de kerk: de gemeenschap, de goede werking die onze aanwezigheid en onze woorden kunnen hebben. Het proeven krijgt de vorm van een picknick: we gaan fietsen en proeven van de natuur, de bloemen, de broodjes, en nog veel meer. En hopelijk proeven we ook van het mooie weer, en hoeven we geen regen smaken. Zacheus is de man waarover we gaan nadenken, maar we zien hem nu niet als buitenstaander van de kerk, maar als iemand die wij allen goed kennen. Want zijn benadering van Jezus past wel bij onze manier van geloven. Denk ik zo...

8
Sep
2017

zondag 10 september * Lk 10,23-37 * de Barmhartige Samaritaan

In het "Sjema", het grote gebod uit Dtn 6, dat door deze geleerde gesprekspartner van Jezus wordt geciteerd, wordt niet gevraagd om in God te geloven, maar hem lief te hebben. En dat is wat anders. Want dan gaat het niet om het juiste inzicht of denkmodel, maar om de taal van het hart. Om de ontferming, bijbels gesproken. Om deze parabel goed te verstaan moeten we weten dat destijds door de "gewone" joden op Samaritanen neer werd gekeken, ze golden als halve heidenen, je kon daar niets goeds van verwachten. Dat is dus precies het tegenovergestelde van wat we vandaag met "Samaritaan" associëren, namelijk: zorg en hulpverlening. Dat is gekomen door deze bijbeltekst.
Over tegenstellingen gesproken: terwijl ik het lees doemen voor mijn ogen nieuwsberichten op, van nog niet zo lang geleden, waar precies het tegenovergestelde gebeurt van wat Jezus hier de Samaritaan laat doen. Groepen mensen, gedreven door haat en bereid tot geweld, drommen samen rond onderkomens van vluchtelingen en bedreigen deze mensen. Hoe kan het dat mensen de sensoren voor "ontferming" - daar gaat het om in deze tekst - zomaar kwijtraken? Niet zien in wat voor nood een ander verkeert en wat de behoeften zijn?
Spannend qua uitleg vind ik - geen tegenstelling, maar wel verschil - dat, terwijl vandaag vermoedelijk de meeste mensen zich met de Samaritaan identificeren, de Oude Kerk de tekst eeuwenlang anders uit heeft gelegd: wij zijn de beroofde. En Christus is de ware Samaritaan...

1
Sep
2017

zondag 3 september * Mk 7,31-37 * Ga open!

Niet kunnen horen en niet goed kunnen praten betekent een enorm lijden voor degene die het betreft. Meer dan gezonde mensen zich doorgaans realiseren drijft het je in de isolatie; contact met andere mensen is nooit (meer) normaal. Hulpmiddelen helpen je vaak een stuk op weg, maar het blijven hulpmiddelen. Zou je de tekst zo kunnen lezen dat Jezus wel alle aandacht heeft voor de betekenis van dit lichamelijke gebrek? In ieder geval gaat hij een stuk lijfelijker te werk dan hem gevraagd is, ipv handen op te leggen raakt hij de bewuste plekken aan een maakt gebruik van speeksel. Zoveel lijfelijkheid is als ongemakkelijk ervaren en heeft in de loop van de tijd voor correctiepogingen aan de tekst gezorgd, en misschien is het ook wel de reden dat Matteus en Lucas dit verhaal, dat ze gekend moeten hebben, hebben laten liggen; het komt alleen bij Marcus voor. Toch is het zeer de vraag of Marcus dit heeft opgeschreven alleen om zijn lezers te melden dat Jezus doofheid kan genezen. Jezus beweegt zich hier en in de teksten eromheen langs de grens heidens-gelovig. Daarmee wordt het een algemene vraag: hoe open zijn wij voor God? Hoeveel heidendom (in de zin van: niet open zijn voor God) zit er in ons? Hoe zeer hebben we nodig dat anderen die meer in God zien de hulp voor ons inroepen: leg deze de handen op! - ???

18
Aug
2017

zondag 20 augustus * Jezus gaat te keer in de tempel * Lk 19,41-48

Een emotionele Jezus. Verdriet en woede. Jezus huilt over Jeruzalem omdat men niet ziet wat de vrede dient. Mijn eerste associatie, met het nieuws uit Barcelona, is, dat ik me Jezus voorstel, verdrietig over wat mensen aanrichten, niet op weg naar vrede, maar gericht op het opwekken van angst en ontzetting. Ik weet nog niet of ik die gedachte mee kan nemen naar de preek.
Jezus trekt de aandacht! Keert de tafels van de wisselaars om, dat is niet zachtzinnig. Terwijl het bij dat wisselen ging om zaken die grotendeels aan de tempel ten goede kwamen, dus bínnen het religieuze leven betekenis hadden. Spannende vraag: kan woede iets goeds teweegbrengen? Wat hebben de wisselaars de volgende dag gedaan?
Nu zou ik het kunnen hebben over het verband van religie en commercie. Moet ik aan Lourdes denken? Of aan onze onvolprezen collectebonnen?
De vraag die aan de basis ligt lijkt me eerder deze te zijn: wat maakt de kerk voor ons tot een plek van gebed, een plek om God te ontmoeten? Wat maakt het tot een "heilige" plek voor ons, en hoeveel ruimte heeft bedrijvigheid zonder hieraan afbreuk te doen? Dus die kant wil ik maar een beetje op...

13
Jul
2017

zondag 16 juli: roeping van Petrus * Lucas 5, 1-11

Het opschrift boven dit gedeelte luidt in oudere bijbeluitgaven vaak: "de wonderbaarlijke visvangst". Daarmee ligt de focus op het wonder in de zin van het doorbreken van de verwachtingsregels of natuurwetten. Ik denk dat er beter boven dit stuk kan staan "roeping van leerlingen" of iets in deze richting. Want dat is waar het eigenlijk om gaat. Daarbij kan de zin over het vangen van mensen wat onprettige gedachten rond "zieltjeswinnerij" oproepen, maar dat is niet helemaal terecht: het woord wat er staat kun je misschien beter met "meenemen" vertalen, "vangen ten leven" is de eigenlijke zin. Dit voorzover je je gedachten door het woord "vangen" laat bepalen. Maar ook het diepe water heeft een betekenis: het duidt waarschijnlijk op zelfonderzoek. Vissen in het diepe water wil dan zeggen dat Jezus Petrus er toe brengt om zijn diepste motieven op het spoor te komen, zoeken dus onder het oppervlak van je bewustzijn: waartoe ben je er? Waar wil je heen met je leven? En daar gaat het nou net om voordat Petrus (en de anderen) de boten achterlaten en Jezus volgen op zijn weg.
logo

weblog van JHK

Archiv

Oktober 2017
Mo
Di
Mi
Do
Fr
Sa
So
 
 
 
 
 
 
 1 
 2 
 3 
 4 
 5 
 6 
 8 
 9 
10
11
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
 
 
 
 
 

Links

User Status

Du bist nicht angemeldet.

Suche

 

Status

Online seit 2010 Tagen
Zuletzt aktualisiert: 12. Okt, 22:24

Credits

vi knallgrau GmbH

powered by Antville powered by Helma

twoday.net AGB


Profil
Abmelden
Weblog abonnieren