18
Aug
2017

zondag 20 augustus * Jezus gaat te keer in de tempel * Lk 19,41-48

Een emotionele Jezus. Verdriet en woede. Jezus huilt over Jeruzalem omdat men niet ziet wat de vrede dient. Mijn eerste associatie, met het nieuws uit Barcelona, is, dat ik me Jezus voorstel, verdrietig over wat mensen aanrichten, niet op weg naar vrede, maar gericht op het opwekken van angst en ontzetting. Ik weet nog niet of ik die gedachte mee kan nemen naar de preek.
Jezus trekt de aandacht! Keert de tafels van de wisselaars om, dat is niet zachtzinnig. Terwijl het bij dat wisselen ging om zaken die grotendeels aan de tempel ten goede kwamen, dus bínnen het religieuze leven betekenis hadden. Spannende vraag: kan woede iets goeds teweegbrengen? Wat hebben de wisselaars de volgende dag gedaan?
Nu zou ik het kunnen hebben over het verband van religie en commercie. Moet ik aan Lourdes denken? Of aan onze onvolprezen collectebonnen?
De vraag die aan de basis ligt lijkt me eerder deze te zijn: wat maakt de kerk voor ons tot een plek van gebed, een plek om God te ontmoeten? Wat maakt het tot een "heilige" plek voor ons, en hoeveel ruimte heeft bedrijvigheid zonder hieraan afbreuk te doen? Dus die kant wil ik maar een beetje op...

13
Jul
2017

zondag 16 juli: roeping van Petrus * Lucas 5, 1-11

Het opschrift boven dit gedeelte luidt in oudere bijbeluitgaven vaak: "de wonderbaarlijke visvangst". Daarmee ligt de focus op het wonder in de zin van het doorbreken van de verwachtingsregels of natuurwetten. Ik denk dat er beter boven dit stuk kan staan "roeping van leerlingen" of iets in deze richting. Want dat is waar het eigenlijk om gaat. Daarbij kan de zin over het vangen van mensen wat onprettige gedachten rond "zieltjeswinnerij" oproepen, maar dat is niet helemaal terecht: het woord wat er staat kun je misschien beter met "meenemen" vertalen, "vangen ten leven" is de eigenlijke zin. Dit voorzover je je gedachten door het woord "vangen" laat bepalen. Maar ook het diepe water heeft een betekenis: het duidt waarschijnlijk op zelfonderzoek. Vissen in het diepe water wil dan zeggen dat Jezus Petrus er toe brengt om zijn diepste motieven op het spoor te komen, zoeken dus onder het oppervlak van je bewustzijn: waartoe ben je er? Waar wil je heen met je leven? En daar gaat het nou net om voordat Petrus (en de anderen) de boten achterlaten en Jezus volgen op zijn weg.

7
Jul
2017

zondag 9 juli - balk en splinter - Lk 6, 36-42

Dit gaat over onze neiging over anderen oordelen te vellen. Of we die oordelen ook kenbaar maken tegenover de ander, of juist niet maakt voor de invloed van het oordelen op onze eigen geest niet uit. Als ik Jezus goed begrijp schuilt daarin een miskenning van onze eigen behoefte aan barmhartigheid van de kant van God en anderen. Jezus verduidelijkt wat hij zeggen wil met de bekende zin over balk en splinter.
Er is een sprookje van de Deense schrijver Hans-Christian Andersen (een paar jaar geleden was ik het museum dat rond zijn persoon en werken is opgezet, in Odense), het sprookje van de sneeuwkoningin; daarin speelt ook de splinter een rol. Dat sprookje gaat over een spiegel die breekt en waarvan de splinters in de ogen van de mensen terechtkomen zodat ze de werkelijkheid niet meer goed waarnemen. Ook bij Karl, de protagonist van dit sprookje. Als hij iets moois waarneemt wordt hij aggressief en moet het vernietigen. Het eind van het sprookje is dat door een vloed van tranen de splinter uit het oog wordt weggespoeld, Karl kan de schoonheid van de dingen weer toelaten en er van genieten, ook van de aanwezigheid van andere mensen. De boodschap van het sprookje (denk ik): soms moeten we eerst verdriet meemaken voordat we de balk in ons eigen oog kunnen zien en de andere mens als zus/broer kunnen waarnemen. Zou toch mooi zijn als daar niet eerst bittere tranen voor nodig zijn...

1
Jul
2017

zondag 2 juli * het verlorene * Lucas 15, 1-10

De herder met het schaap op de schouders, het motief van de Goede Herder, is een oer-symbool van het christelijk geloof. Het is aangetroffen in de catacomben in Rome. Onmisbaar voor het geloof: Jezus richt zich op het ene schaap/de ene mens en laat de massa achter. Ik heb de indruk, kijkend naar het kerkelijk erf, dat we tegenwoordig ook liever blij zijn met de 99. De mensen die er nog zijn, in de krimpende kerk. Vasthouden wat (i.c. wie) je hebt, en geen onbekend avontuur starten. Moeten we zo wel kijken, of nodigt ons het evangelie ook uit om anders te kijken? Ons richten op wie we niet (meer) zien? En beseffen we wel, hoe zeer met de woorden rond verloren raken, zoeken, vinden de kern van geloven omschreven wordt? Zijn gelovige mensen niet degenen die door God gevonden zijn / zich hebben laten vinden? Ik zal proberen door te gaan op dit betekenisveld: verloren gaan, zoeken, gevonden worden.

23
Jun
2017

zondag 25 juni: Mt 10,26-33 Wat we van de daken roepen

Bij deze passage moeten we bedenken dat onze situatie anders is dan degene waarin deze woorden zijn geschreven. De gemeente ten tijde van Matteus kende vervolging. Het was gevaarlijk om christen te zijn. Sommige christenen overleefde het niet. Wij kunnen misschien aan Egypte denken, waar koptische christenen bedreigd worden en er regelmatig aanslagen op kerken zijn. Als we dat niet doen, zal de passage dat de bedreigers niet alles met je kunnen doen, niet bij je ziel kunnen, geen troost oproepen, maar juist de angst waarvoor het troost wil zijn.
Ondertussen staat in deze paar verzen wel drie keer de oproep: Wees niet bang! Dit is dus de rode draad door het verhaal.
Wij worden niet bedreigd, en we kunnen van de daken roepen wat we willen, wellicht zonder dat iemand er wat om geeft. Maar de vraag is natuurlijk of bij ons de angst voor mensen helemaal weg is als het om het geloof gaat. Durf je het er over te hebben, of zakt je al snel de moed in de schoenen? Zeg je misschien veel te snel tegen jezelf dat ze het vast niet zullen waarderen als je over geloof praat?
Hoe afhankelijk zijn wij van wat anderen er van vinden?

10
Jun
2017

zondag 11 juni * Joh 3, 1-15 Jezus en Nicodemus

Trinitatis is de naam van de zondag, vooral in de Lutherse Traditie is dit een zondag met enig gewicht. En de tekst die vanouds gelezen wordt is het gesprek tussen Jezus en Nicodemus. Drieëenheid. Wat moet je je er bij voorstellen? Anders dan bij de "echte" feesten van de kerk gaat het hierbij niet om een gebeurtenis in het leven van Jezus zoals kerst en pasen, maar om een theologisch concept, een denk-model. Een idee-feest dus. Het woord triniteit komt in de bijbel niet voor, dat is later bedacht. Nu we ter gelegenheid van 500 jaar reformatie dit jaar het Luthers leesrooster volgen, wil ik er toch even bij stilstaan: hoe belangrijk is die zondag Trinitatis, wat voor wijsheid of inzicht valt er aan te ontlenen voor je geloof, en vooral: wat heeft Nicodemus met Trinitatis te maken, behalve het feit dat die éne Nicodemus dríe keer in het Johannesevangelie genoemd wordt? Tot zondag!

3
Jun
2017

zondag 4 juni: Pinksteren - Handelingen 2, 1-13

Pinksteren is de verjaardag van de kerk. Met pinksteren is de gemeenschap van volgelingen van Jezus zelfstandig geworden en heeft wegen moeten bedenken om het zonder de aanwezigheid van haar Heer te moeten stellen. Dat de kerk er is, is - door vele ontwikkelingen heen - een gevolg van die gebeuren. Wat ga je doen op een verjaardag? Misschien toch even terugkijken? Meestal valt bij dit soort retrospectieve acties het grote verschil op tussen waar het begon en waar we nu zijn. Misschien toch wel goed om even bij stil te staan. Waar zijn de jaren gebleven en is er nog wat te merken van wat er aan het begin was? En kan de herinnering aan het begin ons misschien helpen om goed zicht te krijgen op hoe we nu leven? Langs deze weg wilde ik het proberen zondag...

26
Mai
2017

zondag 28 mei: Jullie zijn mijn getuigen! (Joh. 15,26-16,4)

De zondag tussen Hemelvaart en Pinksteren is eigenlijk een "verwachtingszondag". Zoals Pasen in de kerk een voorbereidingstijd van 40 dagen kent en kerst de vier adventszondagen, zo is deze zondag eigenlijk de voorbereiding op Pinksteren. Wat is er dan, tussen "niet meer" en "nog niet"? Het verlangen. Verlangen naar de beloofde Geest van God, dat we weten dat we niet zomaar alleengelaten zijn, maar dat de nabijheid van God in nieuwe vormen zal blijken. In het Johannesevangelie krijg je zelfs de indruk dat die Geest heel hard nodig is. Want in de tijd van het Johannesevangelie was het ook de tijd van de martelaren - christen zijn kon je het leven kosten. Dat is in onze tijd en op onze plaats (maar niet b.v. in Egypte of Syrië) gelukkig anders. Maar hebben wij niet evenzeer de Geest van God nodig, de adem van de Eeuwige, om het in ons leven over God en over Jezus te hebben en te laten merken wat het geloof voor ons betekent?
logo

weblog van JHK

Archiv

August 2017
Mo
Di
Mi
Do
Fr
Sa
So
 
 1 
 2 
 3 
 4 
 5 
 6 
 7 
 8 
 9 
10
11
12
13
14
15
16
17
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
 
 
 

Links

User Status

Du bist nicht angemeldet.

Suche

 

Status

Online seit 1950 Tagen
Zuletzt aktualisiert: 18. Aug, 17:50

Credits

vi knallgrau GmbH

powered by Antville powered by Helma

twoday.net AGB


Profil
Abmelden
Weblog abonnieren